Logo Vios'38
LET OP! De mobiele variant van de website is nog in ontwikkeling.

Vios’38 JO15-1

[19/07] Gepubliceerd namens de TC-Senioren

Het kampioensjaar van de Jongens onder 15-1 was een memorabel jaar met ups en downs. Het bevatte alles wat een voetbalseizoen mogelijk kan bevatten: grote overwinningen, moeilijke wedstrijden in de brandende hitte en om alles juist af te sluiten, de kampioenswedstrijd tegen de nummer 2.

Aan het begin waren er onderling wat spanningen binnen de groep, ook omdat de wedstrijden niet altijd even makkelijk waren. Langzaamaan werd het steeds meer een team en konden we sommige wedstrijden winnen puur op vechtlust en hard werken. Dat resulteerde in het steeds betere spel waardoor we zelfs op de meestal toch kansloze zaterdag van Easter Open wonnen van een buitenlands team met 4-0.

In de competitie bleef het tot aan de laatste dag dicht bij mekaar liggen. Vios, Udi en Vianen deden niets voor mekaar onder, vanaf nu werd elke wedstrijd een finale op weg naar het kampioenschap waar tot lang toe niemand het echt over wilde hebben. We hadden een moeilijke wedstrijd bij Boekel wat resulteerde in 2 verliespunten na een 0-0 gelijkspel. Daarna volgde de wedstrijd thuis tegen Vianen die op dat moment 1 punt op ons achter stonden, ook zij hadden tot dan toe bijna alles gewonnen en dit kon voor ons dus de eerste mogelijkheid zijn om echt uit te lopen. Precies dat gebeurde, in de hitte werd de wedstrijd na een spannende slotfase uiteindelijk toch met 2-1 gewonnen. Een aantal gewonnen wedstrijden verder wachtte dan eindelijk de kampioenswedstrijd tegen Udi die op dat moment 6 punten achter ons stonden met 2 wedstrijden minder gespeeld. Ervan uitgaande dat zij die 2 wedstrijden zouden winnen stonden ze dus virtueel gelijk met ons. Daarentegen was het voor ons de laatste wedstrijd, opnieuw in de volle zon met een kleine 30 graden werd de wedstrijd opnieuw met 2-1 gewonnen. Voor mij was er geen beter scenario mogelijk, kampioen worden (in een toch niet altijd even makkelijk seizoen) tegen de laatst mogelijke concurrent.

Het kamp naar België, ondanks dat ik er zelf niet bij ben geweest, was voor iedereen een zeer geslaagde excursie. De mix van lekker voetballen, veel vrije tijd en een zwembad met wildwaterbaan was een goede combinatie. Ook al was het bedoeld als voetbalreis, was dit voor velen niet de eerste prioriteit, en dat is misschien ook maar goed. Een fantastische manier om zo’n leuk seizoen op zo’n goede manier af te sluiten.

Ik wil graag onze leiders en trainers bedanken voor elke training en de inzet om ons altijd maar weer aan het voetballen te krijgen, maar ook voor de tijd die zij volledig vrijwillig erin hebben gestopt. Daar bovenop wil ik alle jongens (en ook de jongens van de JO-17-1 die ons af en toe uit de brand hielpen) bedanken voor de constante inzet in de wedstrijden en het leuke jaar buiten het sportieve gedeelte.

Luuk Schaminée