Logo Vios'38
LET OP! De mobiele variant van de website is nog in ontwikkeling.

Souvenirs uit het verleden

[02/10] Gepubliceerd namens het Bestuur

De beginjaren
Op de Boxmeerseweg tegenover Nölleke Cremers kwamen een stel jongens Marte Janssen tegen. Daar op die plaats werd toen de Beugense voetbalclub opgericht. Na de eerste wedstrijd op het Helbroek vertrok men al vrij snel naar de wei van Harrie v.d. Bosch aan de Heirstraat. Men timmerde de doelen in elkaar zonder precies de maten te weten. De lijnen werden getrokken met houtkrullen, die men per fiets bij Tieneske Cremers haalde. Er is zelfs ook een tijd geweest dat de lijnen niet getrokken maar uitgegraven werden. Rondom de wei bevonden zich doornen heggen en zo gebeurde het nog al eens dat er een bal kapot ging. Per fiets snelde er dan iemand naar B. Clabbers in Boxmeer voor een andere bal, die men dan meekreeg op afbetaling. De voetballers wachtten intussen geduldig op het veld en na een half uurtje ging het weer verder. In die tijd had men ook al geestelijke bijstand. Na het geharrewar in het begin werd kapelaan Verstegen de eerste geestelijk adviseur. De entree in die tijd bedroeg Â± 10 cent. Een paar voetbalschoenen kon men al voor Æ’ 1,25 kopen. U ziet wel de tijden zijn wel wat duurder geworden.

De oorlogsjaren
Een paar jaar later verhuisde men naar het veld aan de Boxmeerseweg, waarvan toen reeds de “Jonge Wacht” gebruik maakte. Dit terrein was eigenlijk te klein. Erachter lag wel grond van Nöl Michiels maar die was niet te koop. Deze Nöl kon dat gevoetbal niet zo waarderen en daarom nam hij de ballen die op zijn grond terecht kwamen weleens in beslag. Op deze manier verloor Tubantia eens een beslissingswedstrijd tegen Volharding 2. Om het veld wat groener te doen lijken zaaide Toon Janssen er toen maar wat herrikzaad op. Er werd in die tijd nog niet getraind, men voetbalde er maar op los. Dat dit geen handicap was, bleek wel uit het kampioenschap in het seizoen 1941-1942. Bij deze gelegenheid werd er gezamenlijk een pilsje extra gedronken bij café v.d. Bosch, zonder het meisje echter, want die mochten niet in een café komen. Alle afstanden werden toen overbrugd per fiets, zelfs tot Langenboom en Siebengewald toe. Dat er tijdens deze lange ritten wel eens wat kattekwaad werd uitgehaald was overduidelijk. Vele oud-leden zullen zich de toen weggehaalde peren en gerookte worsten nog wel kunnen herinneren. De jongste leden fietsten zelfs wel eens naar Tegelen met een hortje eieren. Dat dan geruild werd tegen een nieuwe leren bal.

Een nieuwe naam “Prinses Maria”
Omdat er al een club in Helmond was die Tubantia heette, wilde men een nieuwe naam. Men noemde haar Prinses Maria ter ere van de geboorte van prinses Marijke. De tegenstanders die Prinses Maria te bestrijden kreeg waren niet mis. Men voetbalde o.a. tegen Gennepse boys, waarin de beruchte “ijzerbreker” mee speelde. Ook het elftal van Maashees kende enkele zware jongens waaronder een zekere J. Boom, die echter toch wel te bestrijden was. Verder voetbalde men nog tegen o.a. H.R.C., Stormvogels en Overloon. Tegen laatstgenoemde club gebeurde in 1950 het volgende. Piet Daniëls schopte de bal keihard in de goal. De bal knalde echter uit elkaar en het doelpunt telde niet. Zou dit te wijten zijn geweest aan de slechtste bal of aan het schoeisel voorzien van spijkers en stalen neuzen? In 1954 deed zich in een wedstrijd tegen Juliana Mill het volgende voor. Prinses Maria stond met 1-0 voor, iets wat de stopper van Mill niet kon verkroppen. Hij stormde naar voren, scoorde, en werd meteen van het veld gedragen, na de “ontmoeting” met doelman Hendrik.

De gouden jaren 1954-1958
Ondanks alle beslommeringen wist Prinses Maria in 1954 het kampioenschap te behalen. De promotie werd verspeeld na 3 beslissingswedstrijden tegen Volkel en men bleef 1e klasser. 2 jaar later in 1956 werd tijdens de competitie het idee geboren van Albert Meulensteen om maar alvast een “kampioensfeest” te houden. Dit idee werd werkelijkheid en bij Pietje van Lanen op de hei werden de uitsmijters genuttigd. Voordat het zover was had men echter nog een zware klus aan H.R.C. uit Afferden in een beslissingswedstrijd in Boxmeer. In de verlenging schoot Theo van Gemert voor een 1500 koppen tellend publiek, Prinses Maria naar het kampioenschap. Een week daarvoor meende men de buit al binnen te hebben in een wedstrijd tegen Oeffelt, die echter verloren ging. De reeds opgetrommelde fanfare kon de aftocht weer blazen en ook de koffietafel ging niet door. Enkele fanatieke leden hadden, om zwartkijkers te weren, de afrastering behangen met jute zakken. In de daarop volgende promotiewedstrijden tegen Reek wist men de 4e klasse K.N.V.B. te halen. Men voetbalde o.a. tegen Uden, Berghem, Veghel en Oss, maar men bleek niet altijd opgewassen tegen de taktische foefjes en degradeerde in 1958.

Sportpark aan de dorpsstraat: eindelijk thuis!
In 1959 “kreeg” Prinses Maria een eigen sportpark aan de Dorpsstraat. Aanleg van veld, kleedgelegenheid, kantine en afrastering werd grotendeels door hardwerkende leden, supporters en bestuursleden gerealiseerd. Om genoeg stenen voor kantine en kleedlokalen te krijgen, moest men eerst het voormalige gemeentehuis van Beugen afbreken. Ook voor het onderhoud van dit alles zorgden dezelfde mensen. Men maaide met de zeis en zondags voor de middag werden de lijnen getrokken. Dezelfde mensen waren bij de wedstrijden van de club ook steeds paraat. Bij uitwedstrijden tegen bijv. Liessel, Stiphout, Dijkse Boys, in 1963-1964 werd een bus gehuurd. Om zeker te zijn van een plaatsje in deze bus moest men zich de maandag van te voren al opgeven bij secretaris Wim van Kempen. Meestal zaten er meer mensen in dan dat er plaatsen in de bus waren. Als er dan een politie in zicht kwam, verzocht de chauffeur een stel supporters om op de grond te gaan liggen. Beugen had in die tijd een fair en sportief stel voetballers. In een uitwedstrijd tegen Liessel is ze dit echter een keer lelijk opgebroken. Toen een speler van Liessel kermend van pijn op de grond lag, vergat Theo Bindels even de wedstrijd om de “ongelukkige” te helpen. Liessel profiteerde hiervan door 1-0 te scoren, wat later de eindstand bleek te zijn. Theo was in die tijd één van de 5 Bindelsen die samen in het eerste elftal stonden, een uniek feit.

De jaren ’60
In het begin van de 60-er jaren was café v.d. Bosch al het clubheid van Prinses Maria. Hier vonden niet alleen de ledenvergaderingen plaats, maar in de wintermaanden werd er zelfs ook wel eens in het zaaltje getraind o.l.v. de toenmalige trainer van den Brink. De “kantine” waar nog geen buffet in was, werd toen al beheerd door Lien Fransen. Zij had wel eens een kantine-opbrengst van ± Æ’ 100,– per jaar. In de jaren ’60 tijdens het bewind van v.d. Brink was het ook de gewoonte dat de Beugense jeugd na een wedstrijd van het 1e elftal nog een partijtje mocht trappen. Het mocht echter niet altijd, iets wat wel eens afhing van de uitslag van de pas gespeelde wedstrijd van het 1e elftal. In die tijd kreeg de Beugense voetbaljeugd een eigen jeugdafdeling in de club o.l.v. Martien Arts. Dit waren ook de jaren dat Piet Franken, Hans Gijzen, en mede-redaktieleden op een tweedehands typemachine de stencils voor de Prinses Maria-koerier begonnen te typen. De geestelijk adviseur pastoor Verhoeven bezocht niet alleen trouw de jaarlijkse ledenvergadering, maar hij was ook vergezeld van zijn hond, een van de trouwste supporters, echter pas in de 2e helft, na het lof. Ook iets wat jaarlijks terug keerde was het reisje met de voetbalclub. Een keer ging men naar Duitsland. Een andere keer regelde Jan Stortelder een reisje naar de Achterhoek en ook het reisje naar Zuid-Limburg zal velen nog wel heugen. Men ging toen zonder een vast programma en eindigde de dag op de Overloonse kermis.

Behaalde kampioenschappen
Eerste elftal
* seizoen 1941-1942: kampioen 2e klasse, promotie naar 1e klasse.
* seizoen 1953-1954: kampioen 1e klasse, geen promotie.
* seizoen 1955-1956: kampioen 1e klasse, promotie naar 4e klasse KNVB.
* seizoen 1977-1978: kampioen 3e klasse, promotie naar 2e klasse Maasbuurt.
* seizoen 1980-1981: kampioen 6e klasse, promotie naar 5e klasse KNVB.
* seizoen 1981-1982: kampioen 5e klasse, promotie naar 4e klasse KNVB.
* seizoen 1996-1997: kampioen 6e klasse, promotie naar 5e klasse KNVB.

(uit het jubileumboek “VIOS’38: 40 jaar Beugense voetbalhistorie”)